محسن آزرم عزیز در موخره‌ای که برای فیلمنامه پیش از طلوع و پیش از غروب نوشته از فرانسوا تروفو نقل قولی می‌آورد با این مضمون که فیلم خوب را قبل از دیدنش هم می‌دانی خوب است.
این حرفی است که شاید به سختی می‌شود برای آدم‌ها گفت. و مسلماً عده‌ای کم هم شامل باشد.

ما روز هشتم دسامبر سال ۲۰۰۹ یکی از همین عزیزان کم شمار را به خاک سپردیم.
آرا اصلانیان دهه چهارم زندگیش را تمام نکرده بود که مرگ مجالی برایش نگذاشت و او را که بازیگری پرتوان،‌ عکاسی ماهر و نوازنده‌ای قوی بود را از ما گرفت.
تابستان سال ۱۳۸۶ بود که با بر سر نمایش «شخونس میهران» که در باشگاه آرارات اجرا کردیم، آشنا شدم و طی سه چهار ماه کار علاقه‌ی خاصی به شخصیتش پیدا کردم.
با اینکه دوستی کوتاهی بود اما واقعاً افتخاری بود آشنایی با این مرد عزیز
چه روز غریبی بود تشیع جنازه‌اش... از آن کبوترهایی که مدام دور کلیسای خیابان جمهوری پر می‌زنند، تا آن جماعت،‌ تا مراسم سر خاک و بعدش باشگاه و بدرقه و خداحافظ با این دوست هنرمند...

روحش شاد...

من، آلفرد عابدی و آرا اصلانیان ـ تمرین نمایش شخونس میهران، عکس از نارک هاراتونیان

گروه اجرایی نمایش شخونس میهران ــ‌ آرا اصلانیان در ردیف دوم، عکس از نارک هاراتونیان

3 دی 1388

نظر خوانندگان: